senfoni

Tahta valizlerin mermer zemin üzerinde çıkardığı tok sesler, simitçilerin bağırışlarına ve martıların gökyüzündeki neşeli çığlıklarına karışarak eşsiz bir senfoni yaratırdı.

The deep sounds that the wooden suitcases made on the marble floor would mix with the shouts of the bagel sellers and the joyful screams of the seagulls in the sky, creating a unique symphony.

Şiirlerini kaleme alırken basamaklı dize yapısını kullanması, okuyucuya adeta çok sesli bir senfoninin notalarını takip ediyormuş hissi veriyordu.

His use of a stepped line structure while writing his poems gave the reader the feeling as if they were following the notes of a polyphonic symphony.

Bu akustik boşluklar olmaksızın, en muazzam senfoniler bile kulağı tırmalayan, yorucu ve tekdüze bir gürültü yığınına dönüşmekten asla kurtulamazdı.

Without these acoustic gaps, even the most magnificent symphonies could never escape turning into an exhausting and monotonous pile of noise that grates on the ear.