ikindi

Bir sonbahar ikindisi okuldan dönen Kerem, apartman boşluğunda harika bir müzik sesi duydu.

One autumn afternoon, Kerem, returning from school, heard the sound of wonderful music in the apartment stairwell.

Yıllarca adımladığınız tanıdık sokaklar, her sabah selamlaştığınız fırıncı ve pencerelerinizden içeri süzülen o kendine has ikindi güneşi hafızanızda silinmez izler bırakmıştır.

The familiar streets you paced for years, the baker you greeted every morning, and that unique afternoon sun filtering in through your windows have left indelible marks in your memory.

Onların loş odalarında zaman, sanki koyu bir şerbetin içinde ağır ağır süzülür, ikindi vakitleri hiç bitmeyecekmiş gibi sonsuz bir genişliğe yayılırdı.

In their dim rooms, time would glide slowly as if in a thick syrup, and afternoon times would spread into an infinite expanse as if they would never end.