Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet
Etti eşkâl-i arzı bî-hareket,
Ve döktü rûhuma rü’yâya benzeyen bir mevt
Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet:
Lâkin sen
Dudakların yine pür-hande, gözlerin pür-zer
Saçın nücûm ile meşbû’ u müştail yine ter
Bırakma rûhunu düşsün bu öldüren hisse,
Ve git
Ve eyle gölgede pây-ı ümîdini tesbît...
Bir tarih dönemecinin fırtına ve rüzgarları ortasında, yıkılmış köhne bir cihana beden vücuda getirilecek yeni âlemin bir an evvel sema ve havaya doğru yükselebilmesi için, en hakir kuvvetlerin bile harekete gelmeye mecbur olduğu şu dakikada, ahmağa iğrenç bir neşe, cinslere mütekabil ra'şeler teminiyle meşgul; kudretin tokadından korkan, yalnız acz ve za'fa saldıran zebunkeş mizahımız için ´´Foren´´in o merhametle ra'şan kalemi ne feyizli bir tefekkür ve muhasebe-i vicdan mevzuu olabilirdi.
Sabır, tahammül, intizam gibi seciye faziletlerinin en müşkülleriyle mücehhez ve aynı zamanda ustalıklı bir sükutun vâki bir talâkate müreccah olduğunu bilecek kadar zevk ve idrak sahibi olan bu adamın daha çetin sahalarda, daha kârlı şikâr arkasında koşması mümkün iken, bir dilenci kisvesi altında gelen geçenlere el uzatmaya razı oluşunu büsbütün budalaca bir hareket addetmedim.