konukevi

Leyla, ailesinden miras kalan bu asırlık küçük konukevinin son odasını da uzun sürecek kış uykusuna hazırlarken, dışarıdan gelen dalga seslerini dalgınlıkla dinliyordu.

While Leyla was preparing the last room of this century-old small guesthouse inherited from her family for the long winter sleep, she absentmindedly listened to the sounds of the waves coming from outside.

Çayını yavaş yavaş yudumlarken, konukevinin taş duvarlarına sinmiş olan o güzel anıların, onu kışın en soğuk günlerinde bile yalnız bırakmayacağını bir kez daha anladı.

While slowly sipping his tea, he realized once again that those beautiful memories permeated into the stone walls of the guesthouse would not leave him alone even in the coldest days of winter.