saatine

Son aylarda, kütüphanenin kapanış saatine kadar ayrılmayan ve köşedeki masada sessizce çalışan genç bir üniversite öğrencisi dikkatini çekiyordu.

In recent months, a young university student who did not leave until the library's closing time and worked quietly at the table in the corner was catching his attention.

Cebinden çıkardığı eski köstekli saatine bakarken, zamanın tıpkı o eski trenler gibi durdurulamaz bir hızla geçip gittiğini buruk bir gülümsemeyle kabullendi.

While looking at the old pocket watch he took out of his pocket, he accepted with a bittersweet smile that time passed by with an unstoppable speed, just like those old trains.