hepsi

Hepsi iki kat bir rükû vaziyetinde,ölüm korkusuyla benizleri sararmış, yalnız hile, yalnız fesat, yalnız fitne düşünüyorlar; şeytanların bile aldanacağı yalanlar, iftiralar uydurarak birbirlerinin kanlarını içiyorlardı.

Hepsi bunlar, bu yazılmış, unutulmuş şeyler O samîmiyetle meczûb olarak toplanıyor; Kim bilir, belki içinden biri âlâmınızın, - Evet, âlâmınızın; çünkü elemden hâlî Yaşayan yok...

Bugün nasılsa gam-âlûd sislerinle cibâl, Yarın da cism-i tabiat kefenlenip kardan Ölür bütün şu menâzır, donar şu ırmaklar, Donar; fakat heyhât, İçin için yine hepsinde bir melâl ağlar!...