ویژه

پس از آن، فارسی میانه رواج یافت که الفبای ویژه خود را داشت و نوشتنش چنان دشوار بود که تنها دبیران حرفه‌ای از عهده‌اش برمی‌آمدند.

در میان استادان این هنر، بهزاد، که حدود پانصد سال پیش در هرات کار می‌کرد، جایگاهی ویژه دارد، زیرا آدم‌هایش را نه خشک و بی‌حرکت، بلکه در حال کار و گفت‌وگو نشان می‌داد.

به همین دلیل، قهرمانان این رشته که به آن‌ها پهلوان می‌گویند، جایگاه بسیار ویژه‌ای دارند.