ورزش کشتی یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین ورزش‌های سنتی در ایران است.
این ورزش ریشه بسیار عمیقی در تاریخ و فرهنگ مردم ایران دارد.
شاهنامه فردوسی، اثر بزرگ ادبی ایران، پر از داستان‌های جذاب درباره کشتی گرفتن قهرمانان افسانه‌ای است.
از زمان‌های بسیار دور، ایرانیان به قدرت بدنی و مهارت‌های ورزشی اهمیت زیادی می‌دادند.
اما کشتی در ایران تنها یک رقابت فیزیکی برای نشان دادن زور و قدرت نیست.
در فرهنگ ایرانی، این ورزش نماد جوانمردی، اخلاق نیکو و احترام به دیگران است.
به همین دلیل، قهرمانان این رشته که به آن‌ها پهلوان می‌گویند، جایگاه بسیار ویژه‌ای دارند.
مردم همیشه از یک پهلوان انتظار دارند که به افراد ضعیف‌تر کمک کند و مهربان باشد.
در مناطق مختلف ایران، سبک‌های محلی و سنتی گوناگونی برای ورزش کشتی وجود دارد.
برای مثال، استان‌های مازندران، خراسان و گیلان هر کدام کشتی سنتی مخصوص به خود را دارند.
در این سبک‌های محلی، قوانین بازی و حتی لباس ورزشکاران با یکدیگر تفاوت‌های جالبی دارد.
بسیاری از این مسابقات محلی در فضای باز، روی چمن و در دل طبیعت برگزار می‌شوند.
موفقیت در این ورزش نیازمند سال‌ها تمرین سخت، پشتکار و نظم بسیار زیاد است.
مسیر قهرمانی برای بسیاری از ورزشکاران بزرگ، از باشگاه‌های کوچک محلی آغاز می‌شود.
در سراسر کشور، باشگاه‌های کشتی فراوانی وجود دارند که مخصوص کودکان و نوجوانان هستند.
پسران جوان از سنین پایین به این باشگاه‌ها می‌روند تا فنون کشتی را یاد بگیرند.
آن‌ها زیر نظر مربیان باتجربه تمرین می‌کنند و درس‌های مهمی درباره نظم و احترام می‌آموزند.
این کودکان با تماشای مسابقات قهرمانان، رویای رسیدن به بالاترین مقام‌های جهانی را در سر می‌پرورانند.
مربیان به آن‌ها یادآوری می‌کنند که قهرمان واقعی کسی است که بر خشم خود غلبه کند.
خانواده‌ها نیز با اشتیاق فراوان فرزندان خود را برای ورود به این رشته تشویق می‌کنند.
امروزه کشتی‌گیران ایرانی در مسابقات بین‌المللی و جهانی افتخارات بسیار زیادی برای کشورشان کسب می‌کنند.
بدون شک، ورزش کشتی بخش جدایی‌ناپذیری از هویت ملی و افتخارات ورزشی ایران باقی خواهد ماند.