ufuk

## Akşam Sâkin bir akşamın tütuk-i erguvânını Yırtarken ihtiraz ile dest-i siyâh-ı şeb, Duşunda bir günün yükü, bir zıll-ı pür tâb Sevk eyliyor ufuklara pây-i girânmı.

Sokaklarda seylabeler ağlaşır Ufuk yaklaşır, yaklaşır, yaklaşır; Bulutlar karardıkça zerrata bir Ağır, muhtazır dalgalanmak gelir; Bürür bir soğuk, gölge etrafı hep, Numayan olur gündüzün nısf-ı şeb.

Gecenin mevti ufku bağlamadan Susmadan her teneffüs-i zinde, Ey sen Ki sönmemiş zer-i zülfünde son ziyâ-yı nehâr, Bu genç elinle bu yorgun cebîn-i lâlimi sar, Ve sonra git.