İnsanlık tarihi boyunca sayısız düşünürün zihnini meşgul eden yuva kavramı, salt dört duvardan ibaret olmayan oldukça müphem bir aidiyet hissini imler.
Ancak meseleye salt insan ilişkileri üzerinden yaklaşmak, mekânın kendi ruhunu ve üzerimizde kurduğu o görünmez tahakkümü göz ardı etmek anlamına gelebilir.
Armağan verme eylemi, yüzeyde salt bir iyilik göstergesi, pürüzsüz bir fedakarlık gibi görünse de, aslında bireyler arasında görünmez bir borçluluk ağı ören oldukça güçlü bir bağlayıcıdır.