oysa

Oysa hiçbir akşam tam olarak yitip gitmez; bir yerlerde, bir kestane kokusunun ya da bir vapur düdüğünün içinde, kendi sırasını bekler.

Yet no evening is ever entirely lost; somewhere, inside the smell of a chestnut or the horn of a ferry, it waits its turn.

Oysa aynı manzaraya küçücük bir ekranın arkasından baktığımızda, tüm dikkatimiz o dar çerçevenin içine hapsolur ve çevremizdeki zengin duyusal uyaranları büyük ölçüde kaçırırız.

However, when we look at the same landscape from behind a tiny screen, all our attention gets trapped inside that narrow frame, and we largely miss the rich sensory stimuli in our surroundings.

Oysa zihnin derinliklerine inebilmek, yaratıcı kıvılcımları yakalayabilmek ve karmaşık fikirleri olgunlaştırabilmek için mutlak bir dinginliğe, yani sessizliğin şefkatli kucağına muhtacız.

Yet, in order to be able to descend into the depths of the mind, catch creative sparks, and mature complex ideas, we are in need of an absolute tranquility, that is, the compassionate embrace of silence.