هندو
hendu noun C1- Hindu (practitioner of India's indigenous religion)
- Indian, inhabitant of the Indian subcontinent
- infidel
- dirty, thief, robber, slave, hijacker
Words made from it
- هندوانه hendevâne watermelon
- هندوستان Hendustân
- هندوآریایی hendo-âriyâyi Indo-Aryan
- هندوایرانی hendo-irâni Indo-Iranian
- هندواروپایی hendo-orupâyi Indo-European
- هندواروپاییشناس hendo-orupâyi-shenâs Indo-Europeanist
- هندواروپاییشناسی hendo-orupâyi-shenâsi Indo-European studies, Indo-Europeanistics
- هندواروپائی hindu-urupâ'i Indo-European
- هندواروپائیشناس hindu-urupâ'i-shinâs Indo-Europeanist
- هندواروپائیشناسی hindu-urupâ'i-shinâsi Indo-European studies, Indo-Europeanistics
- هندوچین Henduchin Indochina
- هندوراس Hondurâs Honduras
From the library
چنان دید کز کشور هندوان
و سخت آسان است بر من که این خزانه و پیلان و فوجی قوی از هندوان و از هر دستی پیش کنم و غلام و انبوه که دارم و تبع و حاشیت، و راه سیستان گیرم که کرمان و اهواز تا در بغداد بدین لشکر ضبط توان کرد که آنجا قومی اند نابکار و بی مایه و دُم کنده و دولت برگشته تا ایمن باشم.
و خبر رسید که حاجب بزرگ علی باسفزار رسید با ییل و خزانه و لشکر هندو بنها.
Other matches
Learn هندو in real texts
With a free account, hover any word in the library for its meaning, hear it read aloud, save words for review timed to your memory, and see how much of each book you already know.