حدیث

چون بهراة رسم اگر حدیثی رود مرا چه باید کرد؟

گفت از این معانی روی ندارد گفتن که خود داند که من بدگمان شده‌ام و با تو در این ابواب سخن گفته‌ام که تو را زیان دارد و مرا سود ندارد اگر حدیثی رود جائی - و یقین دارم که نرود تا آنگاه که من بقبضه ایشان بیایم - حق صحبت و نان و نمک را نگاه باید داشت تا نگریم چه رود.

اگر چیزی حاجت باشد خدمتگاران ما را بباید ساخت منکیتراک دیگر بار زمین بوسه داد و بنشاط برفت، و کدام برادر و علی را میهمان میداشت که علی را استوار کرده بودند، و آن پیغام بر زبان طاهر بحدیث لشکر و مکران ریح فی القفص بوده است.

و این همه رفته است و گفته، اما هنوز با من هیچ سخن نگفته است در هیچ باب اگر گوید و از مصلحتی پرسد نخست حدیث خوارزمشاه آغاز کنم تا بر مراد باز گردد و اما بهیچ حال روی ندارد که با وی از حدیث رفتن فرونهد و بردارد، و اگر با وی درین باب سخنی گوید صواب آن است که گوید وی پیر شده است و از وی کاری نمی آید، مراد وی آن است که از لشکری توبه کند و بتربت امیر ماضی بنشیند، و فرزندی از آن خداوند بخوارزمشاهی رود تا فرزندان من بنده و هر که دارد پیش آن خداوندزاده بایستد، که آن کاری است راست بنهاده.