چوپان

یک قرن بعد، نگارگران اصفهان راهی تازه گشودند و به جای صحنه‌های شلوغ داستانی، تک‌چهره‌هایی از مردم عادی کشیدند: جوانی کتاب‌به‌دست، پیرمردی عصازنان یا چوپانی که زیر درختی آرمیده است.

نخستین برف پاییز هر سال کمی دیرتر می‌آمد، و درختان زردآلوی روستا، که خبرشان را چوپان‌ها برایش می‌آوردند، زودتر شکوفه می‌کردند.