مشرف

چو مُشرف دو دست از امانت بداشت

ز مشرف عمل بر کن و ناظرش

و سعید صراف کدخدای غازی بآسمان شد، لکل قوم یوم، و الحق نه نازیبا بود در کار، اما یک چیز خطا کرد که او را بفریفتند تا بر خداوندش مشرف باشد و فریفته شد بخلعتی و ساخت زر که یافت این مشرفی بکرد و خداوندش در دلو شد و او نیز.

و نیز شنودم که طغرل حاجبش را بروی در نهان مشرف کرده بودند تا انفاس یوسف میشمرد و هرچه رود باز مینماید.