مسی

سماور کنار پنجره از سپیده‌دم تا نیمه‌شب می‌جوشید و قابلمه‌های مسی، که از جهیزیه مادربزرگ به یادگار مانده بودند، چنان برق می‌زدند که می‌توانستی چهره‌ات را در آن‌ها ببینی.

پدر خانواده گل‌های تازه را درون دیگ‌های بزرگ مسی ریخت.

آتش زیر دیگ‌های مسی برای چند ساعت روشن بود.

ابتدا این ظرف‌های مسی با رنگ سفید پوشانده می‌شوند و به کوره می‌روند.