History of Beyhaqi: the Herat chapter

چون لشکر بهراة رسید سلطان مسعود برنشست و بصحرا آمد با شوکتی و عدتی و زینتی سخت بزرگ. و فوج‌فوج لشکر پیش آمدند و از دل خدمت کردند که او را سخت دوست داشتند، و راست بدان مانست که امروز بهشت و جنات عدن یافته‌اند. و امیر همگان را بزبان بنواخت از اندازه گذشته. و کارها همه بر غازی حاجب میرفت که سپاه سالار بود. و علی دایه نیز سخن میگفت و حرمتی داشت بحکم آنکه از غزنین غلامانرا بگردانیده بود و بنشابور رفته، و لکن سخن او را محل سخن غازی نبود، و خشمش میآمد و در هر حال سود نمی‌داشت و استادم ابونصر را سخت تمام بنواخت و لکن بدان مانست که گفتی محمودیان گناهی بزرگ کرده‌اند و بیگانگان‌اند در میان مسعودیان. و هر روز بونصر بخدمت میرفت و سوی دیوان رسالت نمی نگریست. و طاهر دبیر می‌نشست بدیوان رسالت با بادی و عظمتی سخت تمام