spontan
/ʃpɔnˈtaːn/ adjectif B1En français : spontané
- spontané
- improvisé, ad hoc
Comparatif spontaner · Superlatif am spontansten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | spontane | spontane | spontane | spontanen |
| Accusatif | spontanen | spontane | spontane | spontanen |
| Datif | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
| Génitif | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | spontaner | spontane | spontanes | spontane |
| Accusatif | spontanen | spontane | spontanes | spontane |
| Datif | spontanem | spontaner | spontanem | spontanen |
| Génitif | spontanen | spontaner | spontanen | spontaner |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | spontaner | spontane | spontanes | spontanen |
| Accusatif | spontanen | spontane | spontanes | spontanen |
| Datif | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
| Génitif | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
Apprenez spontan dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.