spontan
/ʃpɔnˈtaːn/ adjetivo B1En español: espontáneo
- espontáneo
- improvisado, ad hoc
Comparativo spontaner · Superlativo am spontansten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | spontane | spontane | spontane | spontanen |
| Acusativo | spontanen | spontane | spontane | spontanen |
| Dativo | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
| Genitivo | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | spontaner | spontane | spontanes | spontane |
| Acusativo | spontanen | spontane | spontanes | spontane |
| Dativo | spontanem | spontaner | spontanem | spontanen |
| Genitivo | spontanen | spontaner | spontanen | spontaner |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | spontaner | spontane | spontanes | spontanen |
| Acusativo | spontanen | spontane | spontanes | spontanen |
| Dativo | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
| Genitivo | spontanen | spontanen | spontanen | spontanen |
Aprende spontan en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.