evident
[eviˈdɛnt] adjectif C2En français : évident
- évident
Comparatif evidenter · Superlatif am evidentesten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | evidente | evidente | evidente | evidenten |
| Accusatif | evidenten | evidente | evidente | evidenten |
| Datif | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
| Génitif | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | evidenter | evidente | evidentes | evidente |
| Accusatif | evidenten | evidente | evidentes | evidente |
| Datif | evidentem | evidenter | evidentem | evidenten |
| Génitif | evidenten | evidenter | evidenten | evidenter |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | evidenter | evidente | evidentes | evidenten |
| Accusatif | evidenten | evidente | evidentes | evidenten |
| Datif | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
| Génitif | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
Apprenez evident dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.