evident
[eviˈdɛnt] adjetivo C2En español: evidente
- evidente
Comparativo evidenter · Superlativo am evidentesten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | evidente | evidente | evidente | evidenten |
| Acusativo | evidenten | evidente | evidente | evidenten |
| Dativo | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
| Genitivo | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | evidenter | evidente | evidentes | evidente |
| Acusativo | evidenten | evidente | evidentes | evidente |
| Dativo | evidentem | evidenter | evidentem | evidenten |
| Genitivo | evidenten | evidenter | evidenten | evidenter |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | evidenter | evidente | evidentes | evidenten |
| Acusativo | evidenten | evidente | evidentes | evidenten |
| Dativo | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
| Genitivo | evidenten | evidenten | evidenten | evidenten |
Aprende evident en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.