apart
/aˈpaʁt/ adjectif C2En français : particulier, original, distingué
- inhabituel et distinctif d'une manière attrayante ; présentant un mélange intéressant de traits ou d'influences
Comparatif aparter · Superlatif am apartesten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | aparte | aparte | aparte | aparten |
| Accusatif | aparten | aparte | aparte | aparten |
| Datif | aparten | aparten | aparten | aparten |
| Génitif | aparten | aparten | aparten | aparten |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | aparter | aparte | apartes | aparte |
| Accusatif | aparten | aparte | apartes | aparte |
| Datif | apartem | aparter | apartem | aparten |
| Génitif | aparten | aparter | aparten | aparter |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | aparter | aparte | apartes | aparten |
| Accusatif | aparten | aparte | apartes | aparten |
| Datif | aparten | aparten | aparten | aparten |
| Génitif | aparten | aparten | aparten | aparten |
Apprenez apart dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.