apart
/aˈpaʁt/ adjetivo C2En español: distinguido, peculiar, atractivo
- inusual y distintivo de una manera atractiva; que presenta una mezcla interesante de rasgos o influencias
Comparativo aparter · Superlativo am apartesten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | aparte | aparte | aparte | aparten |
| Acusativo | aparten | aparte | aparte | aparten |
| Dativo | aparten | aparten | aparten | aparten |
| Genitivo | aparten | aparten | aparten | aparten |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | aparter | aparte | apartes | aparte |
| Acusativo | aparten | aparte | apartes | aparte |
| Dativo | apartem | aparter | apartem | aparten |
| Genitivo | aparten | aparter | aparten | aparter |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | aparter | aparte | apartes | aparten |
| Acusativo | aparten | aparte | apartes | aparten |
| Dativo | aparten | aparten | aparten | aparten |
| Genitivo | aparten | aparten | aparten | aparten |
Aprende apart en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.