abrupt
/apˈʁʊpt/ adjectif C2En français : abrupt, soudain, brusque
- soudain, imprévu
- décousu, aux transitions brusques, (de mouvements) saccadé
Comparatif abrupter · Superlatif am abruptesten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | abrupte | abrupte | abrupte | abrupten |
| Accusatif | abrupten | abrupte | abrupte | abrupten |
| Datif | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Génitif | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | abrupter | abrupte | abruptes | abrupte |
| Accusatif | abrupten | abrupte | abruptes | abrupte |
| Datif | abruptem | abrupter | abruptem | abrupten |
| Génitif | abrupten | abrupter | abrupten | abrupter |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | abrupter | abrupte | abruptes | abrupten |
| Accusatif | abrupten | abrupte | abruptes | abrupten |
| Datif | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Génitif | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Apprenez abrupt dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.