abrupt
/apˈʁʊpt/ adjetivo C2En español: abrupto, repentino, brusco
- repentino, imprevisto
- inconexo, con transiciones bruscas, (de movimientos) brusco
Comparativo abrupter · Superlativo am abruptesten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | abrupte | abrupte | abrupte | abrupten |
| Acusativo | abrupten | abrupte | abrupte | abrupten |
| Dativo | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Genitivo | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | abrupter | abrupte | abruptes | abrupte |
| Acusativo | abrupten | abrupte | abruptes | abrupte |
| Dativo | abruptem | abrupter | abruptem | abrupten |
| Genitivo | abrupten | abrupter | abrupten | abrupter |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | abrupter | abrupte | abruptes | abrupten |
| Acusativo | abrupten | abrupte | abruptes | abrupten |
| Dativo | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Genitivo | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Aprende abrupt en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.