abrupt
/apˈʁʊpt/ adjective C2- sudden, unforeseen
- unconnected, having sudden transitions, (of movements) jerking
Comparative abrupter · Superlative am abruptesten
Endings
After der, die, das (dieser, jeder)
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | abrupte | abrupte | abrupte | abrupten |
| Accusative | abrupten | abrupte | abrupte | abrupten |
| Dative | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Genitive | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Without an article
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | abrupter | abrupte | abruptes | abrupte |
| Accusative | abrupten | abrupte | abruptes | abrupte |
| Dative | abruptem | abrupter | abruptem | abrupten |
| Genitive | abrupten | abrupter | abrupten | abrupter |
After ein, kein, mein
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | abrupter | abrupte | abruptes | abrupten |
| Accusative | abrupten | abrupte | abruptes | abrupten |
| Dative | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
| Genitive | abrupten | abrupten | abrupten | abrupten |
Learn abrupt in real texts
With a free account, hover any word in the library for its meaning, hear it read aloud, save words for review timed to your memory, and see how much of each book you already know.