elçi

Yabancı elçilerin diplomatik mektuplarını padişahın veya sadrazamın huzuruna çıkarırken, her bir kelimenin omuzlarına yüklediği kültürel ağırlığı dikkatle tartmak zorundaydılar.

While presenting the diplomatic letters of foreign envoys to the presence of the sultan or the grand vizier, they had to carefully weigh the cultural weight that each word placed on their shoulders.

Batılı bir elçinin tamamen masum bir isteği, çeviri sürecindeki küçücük bir sözcük tercihi yüzünden sarayda büyük bir saygısızlık gibi algılanabiliyordu.

A completely innocent request from a Western ambassador could be perceived as a great disrespect at the palace because of a tiny word choice during the translation process.