Hayvan çehresinde gülüşü tecelli ettirecek uzvi tertibatın fıkdanından mı, yoksa hayvan ruhunun neşeye kabiliyetsizliğinden mi, nedir, harc-ı âlem felsefe ve mantıkta gülmek kabiliyeti, başlı başına, insanın mümeyyiz bir vasfı ve zekasının bir rümzü addedilir.
Logaritmacı, hislerimizin işaretleri olan isimlerin, tâbirlerin, hatta vasıfların şuurumuzda nasıl başlı başına bir "mücerredât" âlemi teşkil ettiğini, bu âlemin nâzımı ancak riyâzî mantık olduğunu uzun uzadıya anlatmaya başladı.
Hangi bilginin kalıcı olarak silinmeyi hak ettiğine veya hangisinin mutlak surette genel fayda taşıdığına karar verecek yegane merciin kim olacağı sorusu, başlı başına büyük bir muammadır.