buse

## Buse-i Mader Bir akşam hemşiremin evindeyim.

Annesine koştu, elini annesinin dudaklarına götürdü: “Of anne, of...” O küçük eli, o pembe ve ince parmağı şefkatkâr buseler ıslattı.

Yine tavşanın ayağına mı sıkıştı?..” O vakit anladım ki deminden benim hissiz dudaklarıma kalkan el, beyaz ve pâk tavşanının, sevimli oyuncağının sert ayağıyla acıyan şu küçük elceğiz acısını unutmak için sıcak bir busenin hararet-i devasını bekliyordu; muhterem, şefkatli, pür-muhabbet bir busenin deva-yı manevîsi...