## Bülbül Havalanmış
Bülbül havalanmış yüksekten uçar
Has bahçe içinde gülüm var deyi
Seni seven âşık serinden geçer
Güzeller içinde yârim var deyi
Ben seni seviyom sen de sev beni
Mevlam bir kararda koymaz insanı
Birgün gelir sen de ararsın beni
Şurda bir divane yârim var deyi
Ben seni seviyom can ile candan
İnsan kemlik ummaz sevdiği yârdan
Canım esirgemem vallahi senden
Götür sat pazarda kölem var deyi
## Çıkıp Yücesine Seyran Eyledim
Gördüm ak kuğulu göller perişan
Bir firkat geldi de durdum ağladım
Öpüp kokladığım güller perişan
Hayal hayal oldu karşımda dağlar
Eşinden ayrılan ah çeker ağlar
Dökülmüş yapraklar bozulmuş bağlar
Bülbülün konduğu dallar perişan
Yıkılmış dilberin mamur illeri
Susmuş bülbüllerin her dem dilleri
Dağılmış sümbülü solmuş gülleri
Yüzüne dökülmüş teller perişan
Karac'oğlan der ki top avlamadım
Arap ata binip boyalatamadım
Küstürdüm dilberi hoylatamadım
Dilberi küstüren diller perişan
## Ölüm Ardıma Düşüp
Ölüm ardıma da düşüp yorulma
Var git ölüm bir zamanda gene gel
Akıbet alırsın koymazsın beni
Var git ölüm bir zamanda gene gel
Şöyle bir vakitler yiyip içerken
Yiyip içip yaylalarda gezerken
Gene mi geldin ben senden kaçarken
Var git ölüm bir zamanda gene gel
Çıkıp bozkurtlarla ulaşamadan
Yalan dünya sana çıkışamadan
Eşimle dostumla buluşamadan
Var git ölüm bir zamanda gene gel
Karacoğlan der ki derdim pek beter
Bahçede bülbüller şakıyıp öter
Anayı atayı dün aldın yeter
Var git ölüm bir zaman da gene gel