ter

## Gece Yarısı Ve ansızın suya etmekle mâh-ı dûr sukut Miyâh-ı ruhumu andırdı safha-i tâlâb: O ruh içinde muzî bir garîb nilüfer Bütün elemlerin üstünde müncelî ter ü tâb...

Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet Etti eşkâl-i arzı bî-hareket, Ve döktü rûhuma rü’yâya benzeyen bir mevt Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet: Lâkin sen Dudakların yine pür-hande, gözlerin pür-zer Saçın nücûm ile meşbû’ u müştail yine ter Bırakma rûhunu düşsün bu öldüren hisse, Ve git Ve eyle gölgede pây-ı ümîdini tesbît...

Geçmişe duyduğumuz o derin özlem, insanlık tarihi kadar eski bir duygu gibi görünse de bu durumun tıbbi bir terimle isimlendirilmesi oldukça yakın bir döneme rastlar.

Although that deep longing we feel for the past seems like an emotion as old as human history, the naming of this condition with a medical term coincides with a rather recent period.