be

Da’vet-i yeldâla titriyor rûhum; Bırak ve git, beni mevt-i leyâle tevdî et.

Bana bî-va’d olan bu yollar hep Adımlarınçün açılmış pür-incilâ vü zeheb… Bırak leyâle bu cism-i garîb ü merdûdu, Dizim eğildi; soğuk bir deniz gibi zulmet Ağır ağır boğuyor bende ömr-i bî-sûdu.

Beni bir tûde eyleyen zulmet Sana hüsn-i hayâli nakşedecek: Oldu çeşmin nücûm ile mâlî, Onların işti’âl-i seyyâli Seni gûyâ karanlık üstünde Etti bir heykel-i ziyâ gibi hak.