parça

Bir hâtıra yoktur o güzel günlere şâhid, Bir hâtıra yoktur ki bugün mevc-i şehâbı Arz eylemesin rûhuma her an mütebâid Bir neş´e ki yalnız sana, yalnız sana âid Birlikte olursak yine bir parça gülümser Ömrün, şu geçen ömrümün ikbâl-i harâbı; Tezkîr ile mâziyi, -gel ey hem-dem-i dil-ber!

Sendin onun rûh-ı necîbi, Sendin ki eden hüznünü mehtâba müşâbih; Her şey o nazarlarda semâlarla müşâfih, Her şey sana bir parça yakın, sâf, ebedîdi, Sâhilde ezân seslerinin aks-i medîdi, Bî-tâb uzanırken dönüyorduk… Yine sâkin Mübhem, sarı yıldızları bir leyl-î hazânın, Tenhâ sular üstendi açıp titreşiyorken, Artık daha vâzıhtın o gözlerde kamer, sen!

İşte bunun içindir ki Niyork veya Londra gecelerinde, kuru bir kemik parçasını, açlıktan gözü dönmüş köpeklerin ağzından kapmaya muhtaç kalan korkunç hayat düşkünlerine verilen fakir ismi Hindistan'da Ganj Nehri kenarında, nimmukaddes bir payenin unvanıdır; fakire merhamet, saadet ve felaketleri namer'u kuvvetlerin keyfine tâbi ve binaenaleyh her an refahtan düşmek tehlikesine maruz olanların meçhulâttan bir nevi istimdadıdır.