dağ

## Bülbül Ne Yatarsın Bahar Erişti Bülbül ne yatarsın bahar erişti Ulu sular göl olduğu zamandır Kat kat oldu gül yaprağa karıştı Gene bülbül kul olduğu zamandır Gene bahar oldu açıldı güller Figana başladı gene bülbüller Başka bir hal olup açtı sümbüller Aşıkların del'olduğu zamandır Gene bülbül bilir gülün halinden Yeter deli oldum yarin elinden Aşık aşıp gelir yaya belinden Yardan bize gel olduğu zamandır Gene geldi türlü baharlar bağlar Bülbül figan edip kamuyu dağlar Türlü çiçeklerle bezenmiş dağlar Ulu dağlar yol olduğu zamandır Karac'oğlan der ki geçti çağlarım Meyve vermez oldu gönül bağlarım Aklıma geldikçe durmaz ağlarım Gözüm yaşı sel olduğu zamandır ## Ela Gözlüm Yıktın Benim Evimi Eğlen şu diyarda kal diye diye Viran ettin bahçem ile bağımı Tomurcuk güllerim al diye diye İnsanoğlu kurtulmuyor kazadan Yaralılar nasıl durur sızıdan Akça ceylan kurtulmuş da tazıdan Kaldırmış başını çay diye diye Seher zamanında uğradım sana Görünce gül yüzlüm kaldım ben tana Gafilken bir dolu undum ben sana İçirdin ağıyı bal diye diye Karac'oğlan der ki neyleyip nitmek Bir fikrim var şu sılayı terketmek Yıkıl git diyorsun kolay mı gitmek Sen getirdin beni gel diye diye ## Felek Senin Elinden Be felek senin elinden Hem yanarım hem ağlarım Gece gündüz ağlar gözüm Başımı döğer ağlarım Çağırırım gani deyi Gel ağlatma beni deyi Kimi görsem seni deyi Yüzüne bakar ağlarım Lutfeyle beyim urandır Gözümün yaşı barandır Kaygılı gönlüm virandır Hicrimi çeker ağlarım Karacaoğlan düştü derde Gece gündüz yanar narda Hak kadı olduğu yerde Kabrimden çıkar ağlarım ## Gel Gönül Gurbete Gitme Ya gelinir ya gelinmez Her güzele meyil verme Ya sevilir ya sevilmez Şam-ı Şeriftir zatımız Yöğrüktür bizim atımız Gurbet ilde kıymatımız

Alma alma yanakları al gibi Boyu uzar gider selvi dal gibi Seherde açılan gonca gül gibi Sandım kan damlamış karın üstüne Çıka çıka çıktım yoluna vardım Verdiği çevreyi koluma sardım Uğruna ölümü gözüme aldım Divanına durdum yolun üstüne ## Çukurova Çukurova bayramlığın giyerken, Çıplaklığın üzerinden soyarken, Şubat ayı kış yelini kovarken, Cennet dense sana yakışır dağlar.

Ağacımız yapraklarla donanır, Taşlarımız bir birliğe inanır, Hep çiçekler bağrınızda gönenir, Pınarınız çağlar, akışır dağlar.