Aylin, oldukça uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra Ankara otogarına ulaştı.
Otobüsten inince hemen bagaj alanına gitti ve siyah valizini beklemeye başladı.
Kalabalığın arasında kendi valizine tıpatıp benzeyen büyük bir çanta gördü.
Hemen uzanıp sapından tuttu ve ağır valizi yavaşça kendine doğru çekti.
Çok yorgun olduğu için çantayı hiç kontrol etmeden hemen bir taksiye bindi.
Öğrenci yurduna vardığında dinlenmek istedi ama önce eşyalarını dolaba yerleştirmesi gerekiyordu.
Odasına geçip valizin fermuarını açtığında gözlerine inanamadı ve büyük bir şok yaşadı.
İçinde kendi kazakları veya kitapları yerine çok güzel, ahşap bir keman duruyordu.
Başka birinin yanlış valizini aldığını ancak o zaman anladı ve biraz panikledi.
Neyse ki kemanın kutusunda küçük bir isimlik buldu ve üzerindeki numarayı aradı.
Telefonu açan kişi, kendi valizini kaybeden genç ve yetenekli bir müzisyendi.
Adı Can olan bu genç, kemanını kaybettiği için otogarda endişeyle bekliyordu.
Aylin durumu kibarca açıkladı ve yarım saat sonra aynı yerde buluşmaya karar verdiler.
Tekrar otogara döndüğünde Can onu elinde Aylin'in tanıdık siyah valiziyle bekliyordu.
İkisi de rahatlayarak derin bir nefes aldı ve neşeyle gülümseyerek valizlerini değiştirdiler.
Can, bu büyük iyiliği için Aylin'e teşekkür etmek amacıyla ona kahve ısmarladı.
Sıcak kahvelerini içerken müzik, sanat ve Ankara'daki yaşam hakkında uzun uzun sohbet ettiler.
Can, hafta sonu vereceği klasik müzik konserine Aylin'i özel misafir olarak davet etti.
Kötü bir tesadüf gibi görünen bu olay, harika bir arkadaşlığın başlangıcı olmuştu.