چون در راندن تاریخ بدان جای رسیدم که این دو سوار، خیلتاش و اعرابی، بتکیناباد دررسیدند با جواب نامهای حاجب بزرگ علی قریب در باب قلعت کوهتیز و امیر محمد مثال بر این جمله بود و ببکتکین حاجب داد و لشکر را گفت فردا شمایان را مثال داده آید که سوی هراه برچه جمله باید رفت، آن سخن را بجای ماندم چنانکه رسم تاریخ است، که فریضه بود یاد کردن اخبار و احوال امیر مسعود در روزگار ملک برادر محمد بغزنین، و پیش گرفتم و راندم از آنوقت باز که وی از سپاهان برفت تا آنگاه که بهراة رسید، چنانکه خوانندگان را معلوم گردد سخت بشرح، و اکنون پیش گرفتم رفتن لشکر را از تکیناباد فوج فوج، و حاجب بزرگ علی را بر اثر ایشان، سوی هرات و آنچه رفت در هر بابی، تا دانسته آید و مقرر گردد که من تقصیر نکرده‌ام.
چون جواب نامه از هرات برسید بر دست خیلتاش و از عرب مردی، خوانده آمد چنانکه نموده‌ام پیش از این حاجب بزرگ علی قریب دیگر روز برنشست و بصحرا آمد و جمله لشکر حاضر شدند، ایشان را گفت باید که سوی هرات بروید بر حکم سلطان که رسیده است چنانکه امروز و فردا همه رفته باشید مگر لشکر هند را که با من بیاید رفت، و من ساقه باشم و پس از اینجا بر اثر شما حرکت کنم.
و تو را بباید دانست که کارها همه دیگر شد که چون بهراة رسی خود بینی و تو در کار خود متحیر گردی که قومی نوآئین کار فرو گرفته‌اند چنانکه محمودیان در میان ایشان بمنزلت خاینان و بیگانگان باشند، خاصه بوسهل زوزنی بر کار شده است و قاعدها بنهاده و همگانرا بخریده.
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.