شغل

و از پس بر افتادن سپاه سالار غازی، سعید در آسیای روزگار بگشت و خاست و افتاد، و بر شغل بود و نبود، تا بعد العز و الرفعه صار حارس الدجله اکنون در سنه خمسین بمولتان است در خدمت خواجهٔ عمید عبدالرزاق که چند سال است که ندیمی او میکند بیغوله و دم قناعتی گرفته.

التونتاش خوارزمشاه گفت خداوند دور دست افتاده بود و دیر میرسید و شغل بسیار داشت، و محال بودی ولایتی بدان نامداری بدست آمده آسان فروگذاشته آمدی.

گفت بسم الله باز کرد و فرود آی تا بیاسائی که با تو تدبیر و شغل بسیار است.

و چون شغل بزرگ علی بپایان آمد و سپاه سالار غازی از پذیرهٔ بنهٔ وی بازگشت و غلامان و بنه هر چه داشت غارت شده بود و بیم بود که از بنهٔ اولیا و حشم و قومی که با وی می‌آمدند نیز بسیار غارت شدی اما سپاه سالار غازی نیک احتیاط کرده بود تا کسی را رشته تاری زبان نشد، و قوم محمودی ازین فرو گرفتن علی نیک بشکوهیدند و دامن فراهم گرفتند؛