آخر

و کارها پیش گرفتند، و سخن همه سخن غازی بود، و خلوتها در حدیث لشکر با وی میرفت، و پدریان را نیک از آن درد میآمد و می‌ژکیدند، و آخر بیفکندندش چنانکه بیارم پس از این.

طاهر برفت و بازآمد و گفت حاجب بزرگ میگوید که بیستگانی لشکر تا آخر سال بتمامی داده آمده است و سخت ساخته‌اند و هیچ عذر نتوانند آورد و هر کس را که فرمان باشد برود.

فراشان ایشان را بپشت برداشتند که با بند گران بودند و کان آخر العهد بهما.

و ایشان بیامدند: قزل و بوقه و کوکتاش و دیگر مقدمان، و خدمتی چند سره بکردند و آخر بیازردند و بسر عادت خویش که غارت بود باز شدند، چنانکه باز نمایم، تا سالاری چون تاشِ فرّاش و نواحی ری و جبال در سرایشان شد و این تدبیر که نه باز نمودند که چند رنج رسید ارسلان جاذب را و غازی سپاه سالار را تا آنگاه که آن ترکمانان را از خراسان بیرون کردند، و لامرد لقضاء الله عز ذکره این ترکمانان بخدمت سلطان آمده بودند و وی خمار تاش حاجب را سپاه سالار ایشان کرد.