بفرمود تا بازگردد ز راه
شود شاد دل سوی تخت و کلاه
بیآمد پر اندیشه دستان سام
که تا چون زید بی پدر شادکام
نشست از بر نامور تخت عاج
بسر بر نهاد آن فروزنده تاج
ابا یاره و گرزهٔ گاوسر
ابا طوق زرّین و زرّین کمر
ز هر کشوری موبدانرا بخواند
پژوهید هر چیز و هر گونه راند
ستاره شناسان و دین آوران
سواران جنگی و کین آوران
شب و روز بودند با او بهم
زدندی همی رای بر بیش و کم
چنان گشت زال از بس آموختن
که گفتی ستارهست از افروختن
برای و بدانش بجائی رسید
که چون خویشتن در جهان کس ندید
بجائی رسانید کار جهان
کزو داستانها زدندی مهان
ز خوبیش خیره شدند مرد و زن
چو دیدی شدندی برو انجمن
هر آنکس که نزدیک یا دور بود
گمان مشک بودند و کافور بود