شهلا در ایستگاه اتوبوس منتظر بود.
او می‌خواست به خانه مادربزرگش برود.
یک اتوبوس بزرگ آمد و شهلا سوار شد.
او از پنجره به خیابان‌های شهر دوشنبه نگاه می‌کرد.
بعد از بیست دقیقه، او متوجه یک مشکل شد.
این مسیر آشنا نبود و اتوبوس اشتباه بود.
شهلا خیلی زود در یک ایستگاه جدید پیاده شد.
او آن قسمت از شهر را اصلا نمی‌شناخت.
کمی پیاده‌روی کرد و یک پارک بسیار زیبا دید.
درخت‌های بلند و گل‌های رنگارنگ در آنجا بودند.
کنار پارک یک مغازه کوچک و تمیز بود.
شهلا به مغازه رفت و با مغازه‌دار صحبت کرد.
مغازه‌دار مرد بسیار مهربانی بود.
او به شهلا یک لیوان آب خنک داد.
شهلا با تلفن همراهش به مادر خود زنگ زد.
او آدرس آن پارک زیبا را به مادرش داد.
مادرش گفت که خیلی زود به آنجا می‌آید.
شهلا خوشحال شد و روی نیمکت پارک منتظر ماند.