vomit
/ˈvɑmɪt/ fiil B2Türkçe: kusmak, istifra etmek
- To regurgitate or eject the contents of the stomach through the mouth; puke.
- To regurgitate and discharge (something swallowed); to spew.
- To eject from any hollow place; to belch forth; to emit. · She snapped and started vomiting curses at us.
He/she/it vomits · Geçmiş zaman vomited · Üçüncü hâl (past participle) vomited · -ing biçimi vomiting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- vomit
- He/she/it
- vomits
- Geçmiş zaman
- vomited
- Üçüncü hâl (past participle)
- vomited
- -ing biçimi
- vomiting
Phrasal verb'ler ve deyimler
Diğer sonuçlar
vomit kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.