deter
/dɪˈtɝ/ fiil C1- To prevent something from happening.
- To persuade someone not to do something; to discourage. · Their boss deterred them from both taking holidays at the same time, claiming he couldn't manage it all on his own.
- To distract someone from something.
He/she/it deters · Geçmiş zaman deterred · Üçüncü hâl (past participle) deterred · -ing biçimi deterring
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- deter
- He/she/it
- deters
- Geçmiş zaman
- deterred
- Üçüncü hâl (past participle)
- deterred
- -ing biçimi
- deterring
Düzensiz bir fiil: geçmiş zaman ve üçüncü hâlini (past participle) ezberleyin.
Kütüphaneden
“Is it possible,” said he, “that where your liberty is at stake you can allow any such scruple to deter you from obtaining it?”
His pride, in that direction, may be of service, if not to himself, to many others, for it must deter him from such foul misconduct as I have suffered by.
“My child,” exclaimed the old lady sharply, “let us hear none of the conventional objections that deter weak minds from preparing for the future.
deter kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.