discredit
/dɪsˈkɹɛd.ɪt/ fiil B2Türkçe: itibarını sarsmak, güvenilirliğini azaltmak
- To harm the good reputation of (a person). · The candidate tried to discredit his opponent.
- To cause (an idea or piece of evidence) to seem false or unreliable. · The evidence would tend to discredit such a theory.
He/she/it discredits · Geçmiş zaman discredited · Üçüncü hâl (past participle) discredited · -ing biçimi discrediting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- discredit
- He/she/it
- discredits
- Geçmiş zaman
- discredited
- Üçüncü hâl (past participle)
- discredited
- -ing biçimi
- discrediting
Kütüphaneden
She wished to discredit it entirely, repeatedly exclaiming, “This must be false!
You could scarcely escape discredit and misery.
“You are ready enough to use all the information that the police can lay at your disposal, and then you try to finish the case yourself and bring discredit on them.”
“Undoubtedly,” said Villefort, moderating the tones of his voice, “a marriage once concerted and then broken off, throws a sort of discredit on a young lady; then again, the old reports, which I was so anxious to put an end to, will instantly gain ground.
Diğer sonuçlar
discredit kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.