refute

/ɹɪˈfjut/ fiil B2

Türkçe: aksini ispatlamak, delilleri çürütmek, yanlışlığını kanıtlamak, karşı çıkmak

To prove (something) to be false or incorrect. (transitive)
To deny the truth or correctness of (something); to reject or disagree with an accusation. (transitive)

Çoğul refute · He/she/it refutes · Geçmiş zaman refuted · Üçüncü hâl (past participle) refuted · -ing biçimi refuting

Fiil biçimleri

Yalın hâl: refute
He/she/it: refutes
Geçmiş zaman: refuted
Üçüncü hâl (past participle): refuted
-ing biçimi: refuting

Kütüphaneden

I won’t remain supperless, even though you refute every one of my imputations.” The tyrant will always find a pretext for his tyranny.

Three Hundred Aesop's Fables, s. 1 · B2

Oh, if her voice were only equal to her beauty, she would deservedly be considered the Queen of Birds!” This he said deceitfully; but the Crow, anxious to refute the reflection cast upon her voice, set up a loud caw and dropped the flesh.

Three Hundred Aesop's Fables, s. 32 · B2

Wickham, I can only refute it by laying before you the whole of his connection with my family.

Pride and Prejudice, s. 231 · B2

refute kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur