despair
/dɪˈspɛɚ/ fiil C1Türkçe: umudunu kaybetmek, umutsuzluğa kapılmak
- To cause to despair.
- To be hopeless; to have no hope; to give up all hope or expectation.
He/she/it despairs · Geçmiş zaman despaired · Üçüncü hâl (past participle) despaired · -ing biçimi despairing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- despair
- He/she/it
- despairs
- Geçmiş zaman
- despaired
- Üçüncü hâl (past participle)
- despaired
- -ing biçimi
- despairing
Kütüphaneden
A despairing cry escaped the pale lips of Mercédès; the old man sank into a chair.
At last, about ten o’clock, and just as Dantès began to despair, steps were heard in the corridor, a key turned in the lock, the bolts creaked, the massy oaken door flew open, and a flood of light from two torches pervaded the apartment.
He did not even see the ocean, that terrible barrier against freedom, which the prisoners look upon with utter despair.
“Didn’t you know water would be the end of me?” asked the Witch, in a wailing, despairing voice.
Diğer sonuçlar
despair kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.