erupt

/ɪˈɹʌpt/ fiil B2

Türkçe: püskürmek, indifa etmek

To eject something violently (such as lava or water, as from a volcano or geyser). (intransitive) · The volcano erupted, spewing lava across a wide area.
To burst forth; to break out. (intransitive) · The third molar tooth erupts late in most people, and sometimes does not appear at all.
To spontaneously release pressure or tension. (figuratively, intransitive) · The crowd erupted in anger.· The whole table erupted in laughter.
(Of birds, insects, etc.) To suddenly appear in a certain region in large numbers. (intransitive)

He/she/it erupts · Geçmiş zaman erupted · Üçüncü hâl (past participle) erupted · -ing biçimi erupting

Fiil biçimleri

Yalın hâl: erupt
He/she/it: erupts
Geçmiş zaman: erupted
Üçüncü hâl (past participle): erupted
-ing biçimi: erupting

Kütüphaneden

The enthusiastic crowd erupted in joyous celebration, acknowledging that an unprecedented milestone in human achievement had finally been reached.

Shattering the Impossible: The Four-Minute Mile, s. 1 · C1

erupt kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur