contradict
/ˌkɑn.tɹəˈdɪkt/ fiil B2Türkçe: çelişmek, yalanlamak
- To deny the truth or validity of (a statement or statements). · His testimony contradicts hers.
- To oppose (a person) by denying the truth or pertinence of a given statement. · Everything he says contradicts me.
- To be contrary to (something).
- To say things that conflict with each other. · The prime minister contradicted herself during her speech.
He/she/it contradicts · Geçmiş zaman contradicted · Üçüncü hâl (past participle) contradicted · -ing biçimi contradicting
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- contradict
- He/she/it
- contradicts
- Geçmiş zaman
- contradicted
- Üçüncü hâl (past participle)
- contradicted
- -ing biçimi
- contradicting
Kütüphaneden
Her eyes, however, betrayed that perfect confidence which contradicted the girlish simplicity of this modest attire.
Darcy contradict it.
Bennet, and which she never failed to contradict as a most scandalous falsehood.
“At once to insist upon having such a report universally contradicted.”
contradict kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.