offender
/əˈfen.dɚ/ i̇sim B2- One who gives or causes offense, or does something wrong.
- A person who commits an offense against the law, a lawbreaker.
Çoğul offenders
Kütüphaneden
I have already successfully conducted several public prosecutions, and brought the offenders to merited punishment.
“For my part, dear mother,” interposed Renée, “I trust your wishes will not prosper, and that Providence will only permit petty offenders, poor debtors, and miserable cheats to fall into M.
The offender must look the aggrieved party in the eye, metaphorically or literally, and validate their pain without caveat or justification.
offender kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.