punish
/ˈpʌnɪʃ/ fiil B1Türkçe: cezalandırmak, ceza vermek
- To cause (a child, student, or someone else being looked after, or a suspect or criminal) to suffer for crime or misconduct, to administer disciplinary action, typically by an authority or a person in authority (for example: a parent, teacher, or police officer). · If a prince violates the law, then he must be punished like an ordinary person.
- To treat harshly and unfairly.
- To handle or beat severely; to maul.
- To consume a large quantity of.
He/she/it punishes · Geçmiş zaman punished · Üçüncü hâl (past participle) punished · -ing biçimi punishing
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- punish
- He/she/it
- punishes
- Geçmiş zaman
- punished
- Üçüncü hâl (past participle)
- punished
- -ing biçimi
- punishing
Kütüphaneden
And how was she to punish her?
“You can punish me in any way you like, Marilla.
I suppose you’ll be saying next thing that she oughtn’t to be punished at all!”
“I reckon she ought to be punished a little.
punish kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.