blanch
/blɑːnt͡ʃ/ fiil C2- To avoid, as from fear; to evade; to leave unnoticed.
- To cause to turn aside or back. · to blanch a deer
- To use evasion.
He/she/it blanches · Geçmiş zaman blanched · Üçüncü hâl (past participle) blanched · -ing biçimi blanching
Fiil biçimleri
- Yalın hâl
- blanch
- He/she/it
- blanches
- Geçmiş zaman
- blanched
- Üçüncü hâl (past participle)
- blanched
- -ing biçimi
- blanching
Kütüphaneden
Villefort would probably have rather stood opposite the muzzle of a pistol at five-and-twenty paces than have heard this name spoken; but he did not blanch.
Diğer sonuçlar
blanch kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.